WAAROM VOETBAL DE MOOISTE SPORT IS VOOR MEIDEN

04-05-2018

Toen ik tien jaar geleden mijn eerste stappen op het voetbalveld zetten had ik geen verwachtingen. Ik was het eerste meisje uit mijn klas dat op voetbal ging en in die tijd was voetbal nog niet direct een echte meidensport. Toch leek het mij een fantastische sport dus ik liet mij niet weerhouden van het feit dat het nog een vrij onbekende sport was voor meiden. Gelukkig had de vereniging net genoeg meiden om het eerste meidenteam op te richten, anders was ik misschien niet zo snel begonnen. 

Ik wist direct dat dit de sport was die bij mij paste. Het continu heen en weer rennen over het grasveld, totdat ik compleet buiten adem was. Even ademhalen en weer rennen, schieten en dribbelen alsof ik de Messi van de meiden was (al was het echt niet hoogstaand hoor). Ik vond het geweldig! Naast het spel zelf maakte ik ook nieuwe vriendschappen en dat is misschien nog wel het leukste. We waren een heel hecht team. Ik weet nog dat we alle wedstrijden in het eerste seizoen verloren, maar toch met een brede glimlach op ons gezicht naar huis gingen. Of nou, alle wedstrijden? Die ene keer dat de krant langs kwam voor een artikel over het eerst meidenteam bij VVG'25 toen wisten we te winnen en met maar liefst 5-0. Alsof we de tegenstanders hadden omgekocht voor ons persmomentje, maar het was toch echt dik verdiend. 

De jaren erna wist ik vooral wat verliezen was, maar ook daar leer je van. Dit ging plots over toen we op een gegeven moment een vrij nieuw team kregen. We wonnen en niet alleen af en toe. We wisten iedere wedstrijd met een positief resultaat af te sluiten en werden terecht kampioen. Het jaar erop werd deze lijn doorgezet en werden we wederom kampioen, waardoor we promoveerde naar de Hoofdklasse. Hetzelfde jaar wisten we ook de finale van de KNVB-beker te bereiken, helaas wisten we deze prestatie niet met goud te bekronen. Dit was ook de periode dat de derde helft inclusief alcoholische drankjes een feit werd.

Nu tien jaar later, zit ik nog steeds op voetbal en aan stoppen moet ik nog niet denken. Wel is er een einde gekomen aan onze topprestaties, maar ik denk dat maar weinig teams dit jaren kunnen doorzetten. Trainingen worden gemist vanwege het studentenleven, de derde helft wordt steeds belangrijker en zo zijn er nog wel meer factoren. Toch vind ik het alleen maar leuker worden dan voorheen. Het spel wordt misschien wat minder belangrijk, dat betekend immers niet dat we er niet voor de volle 100% voor gaan. Echter wordt de gezelligheid alleen maar meer. We zijn echt vriendinnen geworden en zien elkaar naast voetbal ook erg veel. Het stukje gezelligheid is enorm gegroeid en dat is ook de reden dat ik nog lang niet wil stoppen. Na dit seizoen verlaten we de jeugd en worden we het eerste echte vrouwenteam van de vereniging, een heuse verandering. De zaterdag wordt ingeruild voor de zondag en leeftijd speelt geen rol meer.

Toen ik begon, was meidenvoetbal nog enorm klein, maar dat is al lang niet meer het geval. Steeds meer meiden kiezen voor de mooiste sport die er bestaat en sinds het succesvolle EK van afgelopen zomer wordt dit aantal alleen maar meer. De jongens/mannen blijven altijd klagen dat meiden niet kunnen voetballen en dat het niet om aan te zien is. De vrouwen nemen tenminste wel deel aan een EK en winnen zelfs, de mannen heb ik de laatste jaren nergens gezien. Tuurlijk het is niet met elkaar te vergelijken, maar dat hoeft ook niet. Wij spelen tegen meiden en zij tegen mannen. Ik voel me in de loop der jaren ook echt verbonden met de club. Sportverenigingen moeten het van vrijwilligers hebben en zo af en toe helpen is dan het minste wat je terug kunt doen. Zo ga ik ieder jaar als begeleider mee op voetbalkamp en train ik sinds afgelopen jaar een meidenteam wat ik ontzettend leuk vind om te doen. Ik zie echt weer mijzelf terug in die meiden. Van bijvoorbeeld het structureel verliezen naar de overgang waarbij ze met een enorm doorzettingsvermogen steeds meer wedstrijden weten te winnen en dat is het mooiste wat er is in de sport.

Ik schreef dit artikel, omdat ik jonge meiden, maar ook vrouwen wil aanmoedigen om te komen voetballen. Je bent nooit te oud om de stap te maken! De drempel om te beginnen aan meidenvoetbal is een stuk lager dan tien jaar geleden. Daarnaast is het gewoon ontzettend leuk. Het enthousiasme spat ervan af wanneer er een goal gescoord wordt, dat vieren wij meiden net zo uitbundig als een kampioenschap. En wij zijn inderdaad niet zo technisch of krachtig als de mannen, maar er staat wel een team zonder echte ego's. Gelukkig zijn er altijd een paar mannen die de stap durven te wagen om wel de meiden te trainen of coachen en daar heb ik nog steeds respect voor. Het is echt een vak apart om die meiden toch stil te krijgen. Om je dan toch het laatste zetje te geven in de richting van het inschrijfformulier: Als je aan de zijlijn staat, kun je direct even die knappe mannen aanmoedigen, want die zullen er vast wel zijn!